Blauwe draad

Een heerlijk lang weekend achter de deur. Drie dagen vol van schrijfplezier met een gezellige groep op een leuke plek. Wat wil een schrijver nog meer? En terwijl in centrum Milonga aardig wat mensen op zoek waren naar een rode, liep ik bij de plaatselijke doe-het-zelfwinkel naar binnen en daar lag ie hoor: de blauwe draad! Rechtsonderin de stellingkast. Te wachten totdat ik langskwam. Ben ik heel blij mee, want deze draad past natuurlijk veel beter in mijn verhaal dan die doodgewone rode variant. Nu wordt het zaak 'm heel netjes af te rollen en zonder losse eindjes tussen al die verschillende scenes te vlechten. Dat kan dus nog wel even duren, want zoals je ziet, zitten er heel wat meters op de rol. Maar gelukkig heb ik super veel zin in schrijven en staat binnenkort ook de vakantie voor de deur. Als dat geen schrijfdagen oplevert, dan weet ik het niet meer.

Milonga

Nog één nachtje slapen en dan... dan ga ik tot en met zondag op schrijfcursus. Plaats van handeling: Huize Milonga in het gehucht Le Coq Banni, net over de Belgisch-Franse grens. Samen met nog 12 andere schrijfidioten drie dagen lang oefenen, schrijven, schrappen, steunen, zuchten, kletsen en lachen (dat hoop ik wel tenminste). Met als heilig doel: beter leren schrijven en natuurlijk ook veel lol maken. Aan leerdoelen geen gebrek: ik heb voldoende vragen om een privécursus van twee weken te vullen, dus kom maar op met dat advies en die tips. Maandag kan je zien hoe het is geweest. Tot dan.

Deadline

Elke dag krijg ik automatisch een mailtje in mijn mailbox met een spreuk of gezegde. Meestal zijn het net iets té zweverige teksten, waar ik niks mee heb, maar gisteren was het ineens raak: 'doelen zijn dromen met een deadline.' Wow, die zit. Schijnbaar al een poos geleden verzonnen door een of andere goeroe, maar daarom niet minder waar. En ik was ineens zo blij dat ik al een tijdje terug besloten had om te proberen een paar van mijn dromen waar te maken. Niet te snel en ook lang niet allemaal (want sommige dromen zijn fijner als ze dat blijven), maar met beleid en kleine stapjes. Dit mailtje geeft mij de energie om ermee door te gaan en ik geef 'm graag aan jullie door.

Tweestrijd

Kennen jullie dat gevoel: dat je aan de ene kant graag geholpen wil worden, maar aan de andere kant toch ook zo graag alles op eigen kracht doet? Dat is lastig, zeker als je net als ik, behept ben met een stel hersens dat vandaag rustig de ene, en morgen weer de andere kant gróót gelijk geeft. Natuurlijk gaat dit over mijn verhaal en de manier waarop dat het beste verteld kan worden. Ik ben door iemand gevraagd om het op een bepaalde manier aan te passen en nu ben ik in tweestrijd:
'Niet doen,' roept nu de ene kant.
'Proberen kan natuurlijk nooit kwaad,' zegt dan de andere kant.
Wie het gaat winnen? Ik weet het nog niet.

Geslaagd en meer!

Goed nieuws uit een LOI-envelop. Ik ben geslaagd voor mijn cursus Frans 1. Daar ben ik héél erg blij mee, want daarmee is de helft van de studiepunten van dit jaar binnen. De volgende examens zijn gelukkig pas aan het einde van het jaar. Daardoor kan ik even lekker aan de slag met mijn boek en dat is maar goed ook, want ik kreeg deze week ook weer een leuk mailtje van die uitgeefster. Binnenkort hopelijk meer nieuws ...

Puzzelstukjes

Langzamerhand vallen er weer wat puzzelstukjes uit het plot op zijn plek. Ik heb nog lang niet alles kunnen uitbroeden, maar wel het gevoel dat het een beetje de goede kant uitgaat. Gelukkig maar, want al over ruim twee weken is het schrijfweekend in de Ardennen. Met dé ultieme mogelijkheid om stukken waar je nog aan twijfelt (en die zijn er nog genoeg), voor te leggen aan twee docenten en aan een stel kritische schrijfvrienden, die het tot op het bot zullen ontleden. Héél eng, maar ook héél leerzaam. Maar dat is pas over twee weken, nu gewoon nog even doorpuzzelen. De 'rand' is bijna af.

Boshuis Drie

Morgen staat er een spannende gebeurtenis op het programma: een picknick op de Veluwe met een stuk of 15 (bijna allemaal onbekende) mannen en vrouwen. Het wordt een soort 'blind writersdate' want het zijn allemaal schrijvers(in spé) en min of meer trouwe bezoekers van het forum op www.schrijvenonline.org. Helaas heb ik geen tijd gehad om mee te doen met de speciaal voor deze gelegenheid georganiseerde schrijfwedstrijd, maar ik ben graag bereid om de prijzen uit te reiken. Ondertussen valt er natuurlijk veel te kletsen over ieders schrijfprojecten, te genieten van de mooie natuur rondom het Solse Gat en te leren van elkaars teksten. Zeker als ook het weer een beetje meewerkt. Ik heb er zin in!